Kosmos

Er zijn momenten waarop we beseffen: alles heeft zijn plaats in een groot geheel — wijzelf inbegrepen. Niets staat op zichzelf. Alles is ingebed in een orde die verder reikt dan wijzelf. En waar alles zijn plaats heeft, ontbreekt er niets: dit besef vervult ons diep van binnen met vertrouwen in het leven en in wat zich daarin openbaart.
Als datgene wat zich in ons ontvouwt zijn plaats in het leven vindt, voelen we dankbaarheid. We voelen ons gedragen door het Zijn, gedragen door de stroom van het leven. We beseffen dat wat gedragen wordt, niet vastgehouden hoeft te worden.
Wat in de Origo als oorsprong sluimerde en zich in de Nexus ontvouwde, komt in de Kosmos in de wereld aan. Er opent zich nu een nieuwe ruimte, die oppervlak wordt, die plaats wordt: dertig vierkanten komen tussen de vormen te staan. Het vierkant symboliseert van oudsher de fundamentele eigenschappen van onze wereld: vier windstreken, vier elementen, vier seizoenen.

DIEPERE BETEKENIS

Tweeënzestig vlakken, drie vormprincipes: driehoek, vierkant, vijfhoek — de getallen drie, vier en vijf. Samen vormen ze de oudste meetdriehoek van de mensheid: 3² + 4² = 5². Met een touwlus van drie, vier en vijf eenheden bouwen bouwmeesters al duizenden jaren rechte hoeken — van Babylon via India tot in de kathedraalwerkplaatsen van de middeleeuwen. Drie, vier en vijf zijn de getallen waarmee mensen de wereld bouwen. In de Kosmos zijn ze als vormen verenigd. De twintig driehoeken van het begin zijn er nog steeds. De twaalf vijfhoeken van de ontvouwing eveneens. In de muziek komt dit overeen met het drieklank: drie tonen, elk op zichzelf compleet, samen een klank die meer is dan de som van de afzonderlijke stemmen. Zo is het ook met ons. Ingebed zijn betekent: je plaats hebben in een geheel dat beweegt — en mee veranderen, zonder jezelf te verliezen.

[artliveon_technical_data]